About

Nederlands: (English below)

Mijn naam is Rona Kennedy. Als kunstenaar werk ik op de breuklijnen tussen theater, activisme en performance. Ik bouw werelden en creëer tijdelijke autonome plekken voor experimenteren en agency: met heterogene groepen in verscheidene contexten, bouwen aan verhalen en performances vanuit materiaal gegenereerd vanuit onze ontmoetingen. Ik werk vanuit anarcha-feministisch en queer kaders, waarin de rode draden transformatie en een appreciatie voor absurditeit zijn. Mijn werk is altijd meerstemmig geweest, met rechtstreeeks contact tussen performers en publiek.

Sinds 2016, werk ik op intermodaal wijze met tekenen, audio opnames, beweging, objecten, collage en live performance om een onderwerp verder te onderzoeken. Tijdens een onderzoeksreis naar Zuid Afrika in 2019, ontmoette en interviewde ik diverse mensen over het leven in Apartheid en post-Apartheid Zuid Afrika. Dit leverde waardevolle inzichten en uren opname materiaal op. Tijdens residenties bij CAMPO en Artist’s Association of Lapland, kon ik veldwerk doen, lezen, schrijven en luisteren naar mijn opnames, begon ik ruimtelijker te werken en met klank en beeld te experimenteren.

Van materiaal uit mijn archief maak ik eigen audio verhalen en experimenteer ik met een nieuwe intermodale werkmethode, waarin ik wissel tussen schrijven, performatief en beeldend werken. In 2019, In Lapland, heb ik in de Finse bossen veldopnames gemaakt van o.a. boomschors, mierenhopen, meerwater, moskolonies,…Ik probeerde door me te focussen op een zintuig, namelijk gehoor, beter naar mijn omgeving te kunnen kijken, er anders door te bewegen. Dit leverde boeiende ervaringen, inzichten en opnames op. Na een tijd zoomde ik in op een specifieke plant: mos. “Mossen spreken onze taal niet”, zegt mosbioloog Robin Wall Kimmerer, “ze ervaren de wereld op een andere manier…een goed experiment is als een goede conversatie.” (Wall Kimmerer, 2003). Wat kan een conversatie met bijvoorbeeld mos ons vertellen over dekolonisatie, web-denken, ontheemding en doorlaatbare grenzen? Leren we anders kijken naar onze omgeving door te luisteren naar mos?

English:

My Name is Rona Kennedy. I make theatre, performances and installations on the fault lines between art, activism and performance. Frameworks I access are queer, anarcha-feminist, and more recently material-semiotics. I am interested in worldbuilding and creating fissures within worlds, temporary autonomous places for experiment and agency. I have worked with heterogeneous groups in many different contexts, building stories, performances, weaving worlds with material generated by our encounters. The through-line has always been transformations and an appreciation for the absurd. My work has always been multivocal, with direct contact between performers and audiences, even when the audience is not aware it is, in fact, an audience (see ‘Ace Bank’ and other Hoax projects).

Since 2016, I have begun working intermodally as a thinking-doing process. I gather multiple voices on a subject/s. These can take the form of texts I am reading, interviews, field recordings and photo’s. I generate material in text, sound and rhythm and record myself. I re-listen to material and map everything visually. This way I weave immersive webs of images, projections, sounds and texts I can move around in and find composite meanings. I then reduce these worlds to portable units (a collage, a sound scape, a composite projection image,…) and decontextualize them. An example of this is: taking historical material about scientific racism, and South Africa under Apartheid for a walk in a Finnish Forest. This process disorientates and reframes the material, adds new material, and encourages both affinity and dissensus. Layers build up, there is friction and spaces open up for interpretation and dialogue with possible audiences. 

Live performance is both a form of research and an artistic product in my work. I discover meaning and connection between materials in the moments of experimenting and/or observing reactions and interactions between performers and audience members.

HerStory

Nederlands: (English below)

Ik ben in Swaziland geboren en verhuisde om de twee jaar als kind met mijn schotse ‘expat’ ouders. Ik werkte voornamelijk met heterogene groepen, van zowel professionele als niet professionele performers, in verschillende contexten binnen het professionele kunsten en culturele werkveld. Onmiddellijk na mijn opleiding ‘Theatre and performance studies’ (University of Warwick, UK), begon ik theater te maken met o.a. dakloze jongeren, vrouwelijke prostituees en asielzoekers i.s.m. verschillende culturele organisaties. Bij het Peer Education Project van Centrepoint maakte ik theater met jonge dakloze mensen en met LEAP Theater workshop (LEAP: Leaveners Experimental Arts Project) in Londen, creëerden en toerden we met theatervoorstellingen en begeleidden we theater workshops. Toen ik naar België verhuisde, regisseerde ik jeugdtheaterstukken in het Engels voor internationale jeugdtheaterfestivals in Engeland, België en Roemenië. Ondertussen leerde ik Nederlands.

Als maker ben ik thuis in veel disciplines zoals performance, teksttheater, cabaret / comedy en straattheater. Als deel van Fou de Coudre vzw creëerde ik interventies in publieke ruimtes en discoursen rond heikele thema’s met o.a. hoaxen en onzichtbaar theater (Ace Bank, Garvida Consulting, Free Living). We maakten performances i.s.m. o.a. kunstenfestivals, culturele organisaties en lokale overheden in Brussel en Vlaanderen. (o.a. Brussel Bravo, Enter Festival, Z33, Stad Gent).

Als schrijver, maker en performer bracht ik, vanaf 2006, absurde en komische zelfgeschreven teksten en liedjes in cabaret duo bRaSs en nadien als solo artiest.  Met bRaSs wonnen we de GaGa cup bij Villa Basta in 2006 en speelden we tot 2008 in Vlaanderen en Nederland. Met Weightwatchers the Musical speelde ik in Vlaanderen en Nederland (halve finale Ovatiefestival, Zwolle). Dit leidde tot uitnodigingen om als curator/programmator cabaretavonden te organiseren, zoals Rona inviteert  Bij De Vieze Gasten  waarin ik een mix van nieuw talent en professionele comedians en cabaretières samen op de planken zette. In de Arenbergschouwberg programmeerde ik in 2017 een avond rond gender en performance.

Na het regisseren van een performance met/over moeders zonder papieren rond on/zichtbaarheid en opvoeden van kinderen, bij Victoria Deluxe, werd ik uitgenodigd om een paper te presenteren over het project op een ‘Critical Arts Practice’ conferentie in 2016, aan Universiteit van Brighton, UK. De bijhorende reflectie over het project en mijn rol als regisseur en maker, leidde tot het besef dat ik grondige veranderingen wil doorvoeren in mijn artistieke praktijk. Dit betekende de start van een zoektocht naar het maken van artistiek werk dat direct voortkomt uit persoonlijke geschiedenissen en fascinaties. Ik zocht hoe ik uit de diverse onderdelen van mijn artistiek parcours een coherente artistieke praktijk kan vormgeven.

Sinds 2016 werk ik als lid van makerscollectief FAHREN aan een artistiekonderzoeksproject: Migrating Dialogues. Samen met Fabian EspinosaDiaz (Chile/Paraguay) en Helena Elshout (België), maken we audio verhalen om met het publiek in dialoog te gaan rond migratie, macht en privilege.  We werkten samen met Mestizo Arts Platform, Rataplan, ONBETAALBAAR, CAMPO, Vooruit en KAAP. Onze audio-visuele installaties stonden ook in de Arenbergschouwburg, CC Berchem, KMSKA, Victoria Deluxe, Nest, Podcast Festival en BomFestival.

English:

I was born in Swaziland, moving country every two years as a child, with my expatriate Scottish parents. After studying theatre and performance at the University of Warwick, UK, I worked in London directing, running workshops, performing with young people living in homeless accommodation, sex workers, children with refugee status, professional performers and activists.  On moving to Belgium in 1999, I continued to direct, write, and perform in different contexts. As part of the duo bRaSs, with Sigrid Laget, I began writing and performing my own cabaret material at queer events and in 2006, after winning the Gaga comedy cup for young cabaret performers, we began touring as a duo and then later I continued as a solo performer.

Parallel to this, I ran an artistic laboratory as part of performance collective Fou De Coudre We were experimenting with how performative interventions have impact on people’s perception of their environment, both in terms of the literal urban space and media discussions generating public meaning. (Ace Bank, Garvida Consulting, Play/work, Boer’nBrood). This included the HOAX bank Ace Bank:Ace Bank Film

In 2014 I directed a devised performance with undocumented migrant mothers about in/visibility and bringing up children. This was based on the Phd thesis of Tine Brouckaert. Here is a short documentary film of rehearsals and interviews with participants. https://vimeo.com/122732169

I presented a paper ‘The practice of (in)visibility’ about this at the Critical Arts conference at University of Brighton in 2015.

Since 2016 I have been researching personal and colonial histories, migration, power and privilege within the artistic research project Migrating Dialogues. Makers collective FAHREN is made up of myself, Fabian Espinosa Diaz (Chile/Paraguay) and Helena Elshout (Belgium). I am currently working on an installation/performance as artistic research which brings together these histories and attempts to re-frame and re-articulate them. My performances are also a form of research.

1 Response to About

  1. Mathieu says:

    Heel veel succes morgen in Holland, Rona!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.